Şimdi kendim geçiyorum
Bizim sokaklarımızdan
Sıfırların bir olduğu o caddelerden
İstanbul’un kokusu bile değişmiş
Daha bi kederli
Daha bi kinli
Şimdi yeniliyorum tüm anılarımı
Senin yerine kendimle
Aşk yerine huzurla
Sanırdım ki huzur aşktandır
Ama bilmezdim ki
Her yanılgı bir gün doğrulanır
Değişirmiş bildiklerim öğrendiklerim
Kalbimden geçen değilmiş en doğru
Ve uzaklaştım senden
Gün gün
Adım adım
Ben sen değilim
Ah keşke olabilsem
Ama olamam
Kayıtsız kalamam acıya
Duramam istenilmediğim yerde
Bir fala bakarım belki
Sebeplendiririm olmayanları
Olmayacakları
Sessiz bir yıl da olabilirdi
Bazı akşamlar hâlâ vuruyor düşüncelerim senin kıyılarına
Sense koca bir okyanus
Kalbinde bir sürü dalga
Hangi birini görecek kalp var sende
Ah İstanbul…
Biz biz olalı göremedik aynada kendimizi
Şimdi görüyorum
Her şey değişiyor
Hiçbir şey bildiğim değil
Hissettiğim şeyler olmuş nostalji
Anılarla karışık bir yoldan geçiyor
