Dışarıda yağmur var, pencere pervazında bir gölge. İçime su serp.
Bir kuş ötüyor, açıyorum camımı, suspus. Kapatıyorum tekrar ötüyor. İnatlaşıyoruz biraz. Penceremi açıyorum ve kapatmıyorum artık. Gelip karşıdaki binanın çatısına konuyor. Konuşuyor bu sefer benimle biliyorum. Biliyorum ne anlattığını yağmur gibi. Her yağmurda bağışlanmayı istemek gibi, özlemek gibi masumluğu çılgınca, biliyorum. Bilmemek gerekir mi bazen
İçime su serp
Başka başka kadınlar çıkıyor sokağımdan
Her biri gaddar ama aynı enlemde vicdanlı
Biliyorum o vicdanı olanın ızdırabını
Kahkahasında bile hüzün
Kimse görmez, gören bilmez asla
Balkon demirine yağmurlar çarpıyor, yüzüme gerçek
Aydınlık sabahların geçmişinde ne oldu?
Talan edilen kafamın içinde kuşlar ötüyor hala
Kuşlar öterse hep umut var mıdır
İçime su serp
Portakallar ağaçlarından uzaklaşıyor dikey enlemde, ben gazoz kapağından şapka yapmaya çalışıyorum eklemlerime
Bu kadar anlaşılabiliyor ve anlaşılamıyor oluşumu izliyorum
Bir melek biblosu başucumda hep: onlar göremez ama ben sana hep fısıldarım, diyor
Yalanı uçsun korsanlara, tek kelime bile konuşmadı benimle günlerdir
Yağmur dinmiyor hiç
İstemiyorum, onun da yağmuru dinmesin hiç
Kendimden de öte bir şey var artık duvarlarımda bağıran
Kara yüzlü kadın gülümsüyor
İçine su serp dünya,
Biz varız

Metafor Fanzin

Yarım,nerdesin ? Şimdi çık gel desem Kaç günde gelirsin ? Hangi kollardasın ve hangi

Devamını Oku »
Metafor Fanzin

Sevgili Gökyüzü, Havalar güzel bu aralar. Yokluğunun yanı sıra, güneşli günler bekliyormuş bizi. Yine

Devamını Oku »

X