tanrı, ışığın iyi olduğunu gördü
ve onu karanlıktan ayırdı
önce böyle oldu
sonra bir çocuk yürüdü tütüne
ellerindeki nasırları alıp
hep bi şafak sıkıntısı
hep bi sabah ayazı içinde
boyuna yürüdü
varamadı çocuk
bir bankerle akademisyenin farkına
annesi güz gelince
kendi esvabından kesip de
yama yaparken pantolonuna
inanamadı babasının
alkolden başka çaresinin olmadığına
anlayamadı çocuk
hiç kimsenin bastığı yok kumlara
aşını böldüğü, gizlice ağladığı
gülüşlü bahardan umut kalmamıştır
ne yılkılar koşturur
ne de yollar varır
gitmesek de bizim sayılan köylere
bir her şeylere hakim onlar var
bir de tütüne hükümlü çocuklar

Metafor Fanzin

Yarım,nerdesin ? Şimdi çık gel desem Kaç günde gelirsin ? Hangi kollardasın ve hangi

Devamını Oku »
Metafor Fanzin

Sevgili Gökyüzü, Havalar güzel bu aralar. Yokluğunun yanı sıra, güneşli günler bekliyormuş bizi. Yine

Devamını Oku »

X